روشهاي محترمانه برخورد با بيخوابي! (1)
بيخوابي يكي از مشکلاتي است كه در پارهاي اوقات، باعث بروز اختلال در زندگي افراد ميشود. يك خواب خوب و به اندازه ميتواند تاثير زيادي در بازدهي و موفقيت آدميزاد داشته باشد. خوشبختانه اکثريت جوانان اين مرز و بوم، به اندازهي کافي و وافي ميخورند و ميخوابند و بابت اين دسته از موارد مشکل چنداني ندارند. عدهي قليلي از آنها معتقدند كه: «بخور و بخواب کارمونه، خدا نگهدارمونه»! اما اگر به فرض محال باشند برخي که با بيخوابي دست به گريبان باشند، کافي است صد بار اين مطالب را بخوانند، خود بخود خوابشان ميگيرد. بنا داريم در چند نوبت به برخي از روشهاي مفيد علمي و عملي برخورد محترمانه با بيخوابي اشاره كنيم:
1- تا زماني که خوابتان نگرفته به رختخواب نرويد: در اصل سادهترين کار همين است. درست مثل اين است که آدمي که -گلاب به رويتان- احتياج به دستشويي و دست به آب ندارد، برود داخل دستشويي و هي با خودش كلنجار برود تا از كوره در برود! دورهي چانهزني از بالا و فشار از پايين گذشته است. دستشويي هم مکان فکريدن(!) نيست. فلذاست كه بطور مشابه وقتي آدميزاد خوابش نميآيد، نبايستي برود زير پتو! بايد مثل بچهي آدم بنشيند (يا پا شود) و کارهايش را انجام دهد و کار امروز را به فردا نيندازد. بنابراين هرگاه به رختخواب رفتيد و تا 20 دقيقه بعد خوابتان نبرد، بدون هر گونه سر و صداي خارج از سازمان، از جايتان برخيزيد و يک كار مثبت انجام دهيد تا دوباره خوابتان بگيرد. مواظب باشيد که کار مثبت انجام دهيد، حالا مثبت چند(!) بماند! مهم اين است که مثبت باشد. حتي ميتوانيد برويد سراغ كامپيوتر شخصيتان و زور بزنيد بلكه بتوانيد چيز به دردبخوري بنويسيد! حتي شده در مورد برخورد محترمانه با بيخوابي!!!
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار؟