از تمامی دوستان عزیزی که کامنتن(!) و پیامکن(!)، روز پدر و مرد را به "مرد رند" تبریک گفتند، سپاسگزاری کرده و از این طریق مقابله به مثل میکنم. منتها هرچه فکر میکنم، دلم نمیآید دست به پیامک بشوم. ناسلامتی چندی است که این عادت زشت را ترک کردهایم که هم خیر دنیا دارد و هم خیر آخرت.
معتقدم که تبریک گفتن این روز را نباید فقط به مردان و پدران محدود کرد. بالاخره نامردان (خصوصا زنان و کودکان و سایر نامردان عزیز) هم بر گردن ما حق دارند! بنابراین به تمامی کسانی که پیشوند و پسوند "مرد" به اسم و رسمشان وصل است، مثل جوانمردان، پیرمردان، دولتمردان و نامردان و ... از همینجا تبریک گفته و آرزوی سلامتی برایشان دارم.
همچنین برای همهی جوانانی که در این ایام در اماکن خوش آب و هوایی همچون: دربند، درکه (اوین)، دارآباد و سایر مکانها تشریف دارند، آرزوی سعادت و سلامت دارم و امیدوارم بزودی آنها را در میدان آزادی ببینم.
به عادت همیشگی ایام عید، دست به فال حافظ شدم:
ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم
...
سایه طایر کم حوصله کاری نکند
طلب از سایهی میمون همایی بکنیم
توصیههای ایمنی در تأویل فال حافظ:
1- شب ها با صدای آهسته دست به دعا شوید، چون ایجاد هرگونه آلودگی صوتی، بهشدت پیگرد قانونی دارد. به قول بچههای مهد کودکی: شبا که ما خوابیدیم، آقا پلیسا بیدارن! و هر کسی بلند بلند دعا کند، با خوشرویی هرچه تمامتر زنگ خانهاش را می زنند و حالش را میپرسند!
2- خواندن انواع ادعیه، نماز شب، نافله، عطیله و غفیله، در پشت بام جایز نیست، خاصه به جماعت. مساجد را فراموش نکنید، مسجد سنگر است. چه معنی دارد آدم عاقل مسجد را ول کند و روی پشت بام برود برای دعا و نماز؟!
3- گفتن الله اکبر با صدای بلند در حین عبادات شبانه، ممنوع است. خصوصا که رو به دیش آلات باشد! این دیشها فقط گیرنده نیستند، بلکه بعضا دیده شده که از طریق همین اسباب فسق و فجور، صدا و تصویر ملت همیشه در صحنه به BBC، VOA وCNN و ... مخابره شده است، بدون اینکه زحمتکشان مخابرات، شستشان خبردار شده باشد.
4- برای چارهجویی غم هجران، جای دوری نباید رفت. بهترین جا، نزدیکترین جا است. به بیمارستانها، کلانتریها، پزشکی قانونی و شورای نگهبان سر بزنید!
5- سایه در روزهای گرم تابستان، نعمتی است. به شرطی که حوصله داشته باشید. گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی!
6- طلب؛ اصل مطلب، همین طلب است. به نظر می رسد برخی از همه چیز و همه کس طلب دارند! روز روشن راه میافتند و در خیابان و کوی و برزن، چیزهایی طلب میکنند که نشدنی است. مثلا میگویند: رأی من کو؟ حواسشان هم نیست که خیابان محل کسب است، نه محل دریافت طلب! یا مثلا از گروه فشار می خواهند که به جایی فشار نیاورد! در اینصورت گروه فوق الاشاره (و فوق الفشاره)، دیگر گروه فشار نخواهد بود. باید یک چیزی بگویند که بگنجد... مثل این است که از طوطی بخواهیم که تقلید صدا نکند یا از میمون، که ادا در نیاورد! فلذا، توصیه اکید داریم که از نامبرده شدگان در فال حافظ، چیزی نطلبید، حتی سایه!!
